743 – Moeder van God: het Lichaam van mijn Zoon was aan flarden gescheurd
Zaterdag 23 maart 2013, 23.45 u.

Mijn kind, velen begrijpen mijn rol van Mede-Verlosseres niet. Noch weten zij waarom dat zo is.

Toen ik de oproep beantwoordde om de Moeder van God te worden, werd ik deelgenoot van  het Verbond van Gods Verlossing voor de Mensheid.

Toen Ik mijn Zoon ter wereld bracht, voelde ik dezelfde liefde die elke moeder voelt voor haar kind. Dit zuivere, mooie kleine jongetje was een deel van mij, mijn eigen vlees en bloed. Toch was Ik er mij ook van bewust dat Hij niet zomaar een kind was. Zijn Geest drong mijn ziel binnen van zodra ik naar Hem keek. Hij en ik waren onafscheidelijk met elkaar verstrengeld terwijl ik elke emotie, vreugde, pijn en de liefde voelde die door Hem stroomden. Ik wist ook dat Hij Goddelijk was en dat ik als zodanig slechts Zijn dienares was, hoewel Hij mij nooit dat gevoel gaf.

Als baby placht Hij Zijn goddelijk hoofdje dicht tegen mijn borst te leggen en liefdeswoordjes te prevelen met zo’n emotie dat het mijn hart verzadigde en ik het gevoel had alsof het zou barsten van geluk. Hij, dat Kleine Kindje van mij, werd alles waarvoor ik leefde. Elke aanraking vulde  mij met zo’n ongelofelijke tederheid en vreugde. Allen die Hem zagen, zelfs als baby, zegden mij altijd hoe bijzonder Hij was. Zijn doordringende ogen beroerden hun ziel  en velen wisten niet waarom dat zo was.

Deze speciale band tussen mij en Mijn geliefde Zoon kon nooit verbroken worden. Ik wist dat ik alleen geboren was om Zijn Moeder te worden. Die rol was de enige reden voor mijn bestaan.

En dus beantwoorde ik aan elk van Zijn noden en Hij, met zoveel Liefde en medeleven, stelde  al mijn noden vóór de Zijne. Aan Zijn verlangens werd altijd tegemoet gekomen door mij, Zijn Moeder, Zijn nederige dienstmaagd.

Wanneer men niet geloofde dat Hij de Mensenzoon was, toen Hij de Waarheid verkondigde en deed wat Zijn Vader verlangde, weende ik bittere tranen. Hoe verscheurde het mij toen Ik getuige moest zijn van Zijn vervolging.

Ik onderging Zijn pijn, niet zoals elke moeder wier kind pijn wordt aangedaan: Zijn pijn werd de mijne, en de mijne die van Hem.

Zij dwongen Hem te gaan, de handen vooraan vastgebonden en met koorden rond Zijn middel, wat meebracht dat Hij slechts kon schuifelen, en met kleine pasjes. Terwijl het Kruis op Zijn verscheurde en totaal uitgeputte lichaam gesmeten werd, was mijn pijn zo folterend, dat ik voordurend bezweek.

Mijn pijn was niet enkel lichamelijk; mijn verdriet doorboorde mijn Hart en scheurde het in twee. Tot op de dag van vandaag is mijn Hart met dat van mijn Zoon verstrengeld zodat ik tijdens de Goede Week de pijn, marteling en kwelling helemaal opnieuw beleef samen met mijn Zoon.

Kinderen, jullie kunnen zich onmogelijk de wreedheid voorstellen die mijn Zoon te verduren kreeg; de geseling was uiterst gemeen. Het Lichaam van mijn Zoon was aan flarden gescheurd. 

Vergeet nooit dat Hij de Mensenzoon was, gezonden om elke ziel op aarde te redden, met inbegrip van hen die vandaag leven. Hij stierf in een verschrikkelijk doodsstrijd om ieder en elk van jullie afzonderlijk vandaag te redden. Zijn Lijden eindigde niet op de Calvarieberg. Hij zal dat blijven ondergaan tot de Grote Dag van Zijn Tweede Komst.

Zij die deze Hemelse waarschuwingen negeren zijn vrij om dat te doen. Zij zullen omwille van deze verwerping niet geoordeeld worden. Maar indien zij verder afdwalen van de Waarheid van deze Hemelse openbaringen, zullen zij tot zonde verleid worden. De zonden, waarmee zij zullen verleid worden, zullen diegene zijn die niet langer als zonde zullen beschouwd worden door de vijanden in de Kerk van mijn Zoon op aarde.

Bedankt, kinderen, dat jullie je geest, hart en ziel openstellen voor deze Hemelse oproep die jullie gezonden wordt omwille van de Liefde die God al zijn kinderen toedraagt.

Jullie Geliefde Moeder

Moeder van Redding